S obzirom na to da najpoznatija filmska industrija, pri tom, naravno, mislim na Holivud, godišnje izneredi desetine/stotinu filmova ne treba da začudi to što se neke priče ponavljaju, niti što se desi da inspiracija presuši. U tim slučajevima filmadžije se okreću dosta starijoj, i dalje neprikosnovenoj, umetnosti da pritekne u pomoć.
Iаko snimljen 2008. godine, Tokyo Gore Police je, svаkаko, film koji zаslužuje dа se pričа o njemu, bez obzirа nа to što je prošlo čаk pet godinа od njegovog nаstаnkа. Mаjstor jаpаnskog „gorа”, Jošihiro Nišimurа, vodi nаs u budućnost Jаpаnа gde je policijа privаtizovаnа. Iаko ovаj scenаrio podsećа nа Robokаpа, sve ostаlo je potpuno rаzličito od Verhovenovog filmа iz 1987.
Kako objasniti ekspanziju turskih serija u poslednjih nekoliko godina? Da li su nam dojadile španske, njihovi banalni, tipično melodramski zapleti i, takođe, izrazito banalni raspleti? Međuljudski odnosi svedeni gotovo na apsurd, voliš me–ne voliš me, i ništa dalje od toga. Likovi su tipski, sa jasnom polarizacijom pozitivnih i negativnih. Na svakom koraku banalizuju se razne životne situacije, poput onog Možda je rodila dete, ali se ne seća... ili Pa ja sam sin svoga oca, našeg dugogodišnjeg sluge...
Da li vam se sviđa film Blade Runner? Kako biste dali odgovor na ovo pitanje, prvo morate precizirati koju ste od šest verzija filma odgledali. Možda to nekima izgleda čudno, ali usled stalne borbe različitih elemenata moći u Holivudu, da se ono što tamo zovu finalni proizvod do tančina prilagodi po meri kupca, često kao posledicu imamo više varijanti istog proizvoda, tako da se zadovolje apetiti i najšire publike, ali, onda kada autor stekne određenu slobodu, i želje izbirljivijih filmskih sladokusaca. Za početak, pogledajmo kako je tekla završna produkcija filma sa početka priče.
Vrt uživanja, delo holandskog umetnika Boša, nastalo je početkom 16. veka. Danas se čuva u muzeju Prado u Madridu. Slika se može sagledavati kao didaktičko upozorenje na opasnosti koje vrebaju od strane životnog iskušenja.
Septembar i oktobar 2013. godine na RTS-u rezervisani su za cikluse filmova dva podjednako talentovana i važna reditelja: Lordana Zafranovića i Rajka Grlića. Moram priznati da sam bila poprilično iznenađena s obzirom na to da nacionalna televizija odavno nije pokazivala takvo interesovanje za jugoslovenski film.
Branko Radaković 2006. godine počinje da se bavi filmovima sa kojima je učestvovao na mnogobrojnim festivalima u Srbiji i svetu, a njegov kinematografski rad izuzetno cene i domaći i svetski filmski kritičari. I pored toga što živi u mestu za koje jedva ko da je čuo i u Srbiji, a uz to filmove snima uglavnom sa 0 dinara budžeta, pokazao je svima da je i tako moguće opstati kao svetski umetnik, jer originalnost i kvalitet se sami po sebi moraju probiti, uprkos svemu.
Černobiljska katastrofa je najveći nuklearni kvar u istoriji čovečanstva, a istovremeno i jedini nuklearni kvar sa najvišim stepenom opasnosti, 7 prema INES-u (eng. Internacional Nuclear Event Scale). Nuklearka Černobilj (Lenjinova memorijalna nuklearna elektrana) je smeštena u istoimenom gradu u Ukrajini, tadašnjem Sovjetskom Savezu. Nalazi se u blizini grada Pripjata, 18 km severozapadno od Černobilja, 16 km od granice sa Belorusijom i oko 110 km severno od prestonice Kijeva.
Možda ste ovih dana na internetu primjetili sjajnu zamisao Mostaraca. Čokolada, ne samo kao sjajni pokretač pozitivnog raspoloženja, već čokolada kao simbol mira, pomirenja, vjere u svjetliju budućnost, simbol druženja i širenja pozitivne energije. Mostarsko udruženje PLUS drugi put zaredom organizuje Čokoladne nerede”.
Sleeping with the Enemy je režirao Džozef Ruben. U ovom trileru u glavnim ulogama igraju: Džulija Roberts, Patrik Berdžin, Kevin Anderson i Elizabet Lorens.